روش جذب روغن روشی برای جداسازی هیدروکربن‌های مختلف است.

بازیابی هیدروکربن سبک به فرآیند بازیابی اجزای سنگین‌تر گاز طبیعی در مقایسه با متان یا اتان به شکل مایع اشاره دارد. مخلوط پروپان و بوتان به گاز مایع (LPG) تبدیل می‌شود و اجزای بالاتر از پنتان و پنتان به نفت سبک تبدیل می‌شوند. فرآیند بازیابی هیدروکربن سبک اساساً یک سیستم تعادلی دو فازی چند جزئی گاز-مایع است. هدف، کنترل نقطه شبنم هیدروکربنی گاز طبیعی برای برآورده کردن الزامات حمل و نقل گاز طبیعی است. محصولات هیدروکربنی مایع بازیابی شده می‌توانند به عنوان سوخت‌های با کیفیت بالا یا مواد اولیه شیمیایی با مزایای اقتصادی قابل توجه مورد استفاده قرار گیرند.

روش‌های فرآیند برای واحد بازیابی هیدروکربن سبک در داخل و خارج از کشور شامل جذب، جذب روغن و جداسازی میعانی است. در حال حاضر، روش جداسازی میعانی یا روش‌های مختلف خنک‌سازی کمکی که عمدتاً مبتنی بر میعان هستند، معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند. گاز طبیعی برای بازیابی هیدروکربن‌های مایع، میعان می‌شود و این فرآیند عمدتاً شامل پیش‌تصفیه گاز خام، فشرده‌سازی، آب‌زدایی، تبرید و بازیابی میعانات است. تبرید آب‌زدایی و بازیابی میعانات، فرآیندهای کلیدی در فرآیند بازیابی هیدروکربن‌های سبک هستند. اثربخشی این فرآیندها نقش مهمی در بهبود بازده هیدروکربن‌های سبک، استفاده مؤثر از انرژی و کاهش مصرف انرژی دارد.

روش جذب روغن روشی است جداسازی هیدروکربن‌های مختلف با استفاده از حلالیت متفاوت اجزای مختلف گاز طبیعی در نفت جذب شده (مانند نفتا، نفت سفید یا گازوئیل). این روش به طور گسترده در دهه‌های 1950 تا 1960 مورد استفاده قرار می‌گرفت و امروزه هنوز دستگاه‌هایی در حال کار هستند، به خصوص برای جداسازی گاز کراکینگ نفت در صنعت پالایش نفت. روغن جذبی معمولاً از نفتا، نفت سفید یا گازوئیل استفاده می‌کند. هرچه وزن مولکولی نسبی نفت جذب شده کمتر باشد، بازده هیدروکربن‌های سبک بیشتر است، اما اتلاف تبخیر نفت جذب شده بیشتر است. بنابراین، هنگامی که بازده بالایی از هگزان مورد نیاز است، معمولاً باید از روغن جذبی با وزن مولکولی نسبتاً کم استفاده شود.

با توجه به دماهای جذب مختلف، روش جذب روغن را می‌توان به جذب در دمای اتاق، جذب در دمای متوسط ​​و جذب در دمای پایین تقسیم کرد.
دمای جذب در دمای اتاق عموماً حدود 30 درجه سانتیگراد است و تمرکز اصلی بر بازیابی هیدروکربن‌های سبک C3+ است؛ دما برای جذب در دمای متوسط ​​بالاتر از -20 درجه سانتیگراد است و بازده C3 حدود 40٪ است؛ دما برای جذب در دمای پایین حدود -40 درجه سانتیگراد است و بازده C3 عموماً 80٪ -90٪ است. در عین حال، 35٪ -50٪ از C2 قابل بازیابی است.