नैसर्गिक वायू द्रवीकरण युनिटमध्ये, तीन सामान्य शुद्धीकरण पद्धती आहेत, त्या म्हणजे अल्कोहोल अमाइन पद्धत, हॉट पोटॅश पद्धत (बेनफिल्ड) आणि सल्फोनॉल अमाइन पद्धत...
पारा: पाऱ्याच्या उपस्थितीमुळे ॲल्युमिनियम उपकरणांचे गंभीर क्षरण होऊ शकते. जेव्हा पारा (मूलभूत पारा, पाऱ्याचे आयन आणि सेंद्रिय पाऱ्याची संयुगे यांसह) ॲल्युमिनियमच्या संपर्कात येतो, तेव्हा ॲल्युमिनियम पाण्यासोबत अभिक्रिया करून पांढऱ्या रंगाची पावडर स्वरूपातील क्षरण उत्पादने तयार करतो, ज्यामुळे ॲल्युमिनियमच्या गुणधर्मांना गंभीर नुकसान पोहोचते. ॲल्युमिनियम उपकरणांचे गंभीर नुकसान करण्यासाठी पाऱ्याचे अगदी थोडेसे प्रमाणही पुरेसे असते, तसेच पाऱ्यामुळे पर्यावरणाचे प्रदूषण होते आणि देखभालीदरम्यान कर्मचाऱ्यांना हानी पोहोचते. त्यामुळे, पाऱ्याचे प्रमाण काटेकोरपणे मर्यादित ठेवले पाहिजे. पारा काढून टाकण्याचे तत्त्व एका उत्प्रेरक रिॲक्टरमध्ये पारा आणि सल्फर यांच्या अभिक्रियेवर आधारित आहे.
जड हायड्रोकार्बन: म्हणजे C5+ पेक्षा जास्त रेणूभार असलेले हायड्रोकार्बन. हायड्रोकार्बनमध्ये, जेव्हा रेणूभार कमीवरून जास्त होतो, तेव्हा त्याचा उत्कलन बिंदू कमीवरून जास्त होतो. त्यामुळे, नैसर्गिक वायूच्या संघनन चक्रात, जड हायड्रोकार्बनचे संघनन नेहमी प्रथम केले जाते. जर जड हायड्रोकार्बन प्रथम वेगळे केले नाहीत, किंवा संघननानंतर वेगळे केले, तर ते गोठून उपकरणांमध्ये अडथळा निर्माण करू शकतात. निर्जलीकरणादरम्यान, आण्विक चाळणी आणि इतर शोषकांद्वारे जड हायड्रोकार्बन अंशतः काढून टाकले जातात आणि उर्वरित भाग क्रायोजेनिक विलगीकरणाद्वारे वेगळे केले जातात.
कॉस: अगदी कमी प्रमाणात पाण्यामुळे त्याचे जलयोजन होऊन H2S आणि CO2 तयार होऊ शकतात, ज्यामुळे उपकरणांचे क्षरण होते. पुनर्प्राप्त प्रोपेनमध्ये मिसळणे सोपे आहे. निर्आम्लीकरण प्रक्रियेदरम्यान ते सहसा H2S आणि CO2 सोबत काढून टाकले जाते.
हेलियम: नैसर्गिक वायू हा हेलियमचा मुख्य स्रोत असून, त्याचे विलगीकरण करून उपयोग केला पाहिजे. मेम्ब्रेन विलगीकरण आणि क्रायोजेनिक विलगीकरण यांच्या संयोगाने त्याचे उच्च उपयोगमूल्य प्राप्त होते.
नायट्रोजन: त्याचे प्रमाण वाढल्याने नैसर्गिक वायूचे द्रवीकरण अधिक कठीण होते. एलएनजीमधून निवडकपणे नायट्रोजन काढण्यासाठी सामान्यतः अंतिम फ्लॅश पद्धत वापरली जाते.
नैसर्गिक वायूचा मुख्य घटक मिथेन (CH4) आहे आणि त्याचा मानक उत्कलन बिंदू 111k (- 162 ℃) आहे.
मानक उत्कलन बिंदूवर द्रव मिथेनची घनता ४२६ किलोग्रॅम/घनमीटर असते आणि मानक स्थितीत वायुरूप मिथेनची घनता ०.७१७ किलोग्रॅम/घनमीटर असते, म्हणजेच या दोन्हींमध्ये सुमारे ६०० पटींचा फरक असतो. आकारमानातील हा मोठा फरक हेच द्रवीकृत नैसर्गिक वायूच्या साठवणूक आणि वाहतुकीमागील मुख्य कारण आहे.
पोस्ट करण्याची वेळ: २१-डिसेंबर-२०२१