System oczyszczania gazu ziemnego Odsiarczanie na sitach molekularnych

Wraz z rozwojem naszego społeczeństwa, opowiadamy się za czystą energią, dlatego zapotrzebowanie na gaz ziemny jako źródło czystej energii również rośnie. Jednak w procesie eksploatacji gazu ziemnego wiele odwiertów gazowych często zawiera siarkowodór, który powoduje korozję urządzeń i rurociągów, zanieczyszcza środowisko i zagraża zdrowiu ludzi. Rozwój nauki i technologii, szerokie zastosowanie technologii odsiarczania gazu ziemnego, rozwiązało te problemy, ale jednocześnie wzrosły koszty oczyszczania i uzdatniania gazu ziemnego.

Stacja odsiarczania za pomocą sit molekularnych (zwana również stacją odsiarczania), zwana również stacją odsiarczania za pomocą sit molekularnych, jest kluczowym urządzeniem w projektach oczyszczania lub uzdatniania gazu ziemnego.

Sito molekularne to kryształ glinokrzemianu metalu alkalicznego o strukturze szkieletowej i jednorodnej mikroporowatej strukturze. Jest to adsorbent o doskonałych parametrach, wysokiej pojemności adsorpcyjnej i selektywności adsorpcyjnej. Po pierwsze, w strukturze sita molekularnego znajduje się wiele kanałów o jednorodnej wielkości porów i uporządkowanie ułożonych otworach, co nie tylko zapewnia bardzo dużą powierzchnię, ale także ogranicza wnikanie cząsteczek większych niż otwory. Po drugie, powierzchnia sita molekularnego charakteryzuje się wysoką polarnością, wynikającą z właściwości sieci jonowej, co zapewnia wysoką pojemność adsorpcyjną dla cząsteczek nienasyconych, polarnych i polaryzowalnych. Woda i siarkowodór są cząsteczkami polarnymi, a średnica cząsteczki jest mniejsza niż średnica porów sita molekularnego. Gdy surowy gaz zawierający śladowe ilości wody przepływa przez złoże sita molekularnego w temperaturze pokojowej, śladowe ilości wody i siarkowodoru są absorbowane. W ten sposób zawartość wody i siarkowodoru w gazie zasilającym ulega zmniejszeniu, a cel dehydratacji i odsiarczania jest realizowany. Proces adsorpcji sita molekularnego obejmuje kondensację kapilarną i adsorpcję fizyczną wywołaną siłą van der Waalsa. Zgodnie z równaniem Kelvina, kondensacja kapilarna maleje wraz ze wzrostem temperatury, podczas gdy adsorpcja fizyczna jest procesem egzotermicznym, a jej adsorpcja maleje wraz ze wzrostem temperatury i rośnie wraz ze wzrostem ciśnienia. Dlatego proces adsorpcji sita molekularnego jest zwykle przeprowadzany w niskiej temperaturze i wysokim ciśnieniu, podczas gdy regeneracja analityczna odbywa się w wysokiej temperaturze i obniżonym ciśnieniu. Pod działaniem wysokiej temperatury, czystego i niskiego ciśnienia gazu regeneracyjnego, adsorbent sita molekularnego uwalnia adsorbat w mikroporach do strumienia gazu regeneracyjnego, aż ilość adsorbatu w adsorbencie osiągnie bardzo niski poziom. Ma również zdolność adsorbowania wody i siarkowodoru z gazu zasilającego, realizując proces regeneracji i recyklingu sita.

Główna lista konfiguracji jednostki odsiarczania

Lista konfiguracji tabeli jednostki odsiarczania sit molekularnych

Główny sprzęt opisany jest następująco.

Uwaga: 1. Lista głównych urządzeń procesowych jest zgodna ze schematem PID

2. Wykaz części zamiennych niezbędnych do uruchomienia i dwuletniej eksploatacji zostanie podany w odrębnym dokumencie.

3. Zewnętrzny interfejs urządzenia jest standardowym kołnierzem czołowym, a uszczelki i elementy mocujące znajdują się na granicy zbiornika magazynowego i urządzenia;

4. Dane techniczne urządzeń opisanych w niniejszym załączniku podlegają ostatecznemu projektowi.